-Grein skrifuð í tilefni dóms héraðsdóms Austurlands í máli nr. S-175/2002-

Þann 30. október s.l. féll dómur í héraðsdómi Austurlands í sakamáli gegn tveimur Austfirðingum, sem ákærðir voru fyrir ólögmætar rjúpna­veiðar á Jökuldalsheiði í október árið 2002. Hinar ólögmætu veiðar fólust í því að mennirnir fóru á vélsleðum á veiðislóð og gengu frá sleðunum til veiða auk þess sem þeir höfðu ekki veiðikort meðferðis.

Inngangur

Meðalaldur félagsmanna SKOTVÍS er 41 ár, þeir stunda veiðar að meðaltali 18 daga á ári og eyða í það að meðaltali 69.000 krónum

Afar fátæklegar upplýsingar hafa til skamms tíma verið til um íslenska skot­veiðimenn. Þar varð þó breyting á 1995 þegar veiðikortakerfið var tekið upp. Nú er vitað hvað margir Íslendingar stunda skot­veiðar og hvað mikið þeir veiða á ári hverju. Hins vegar hafa til skamms tíma ekki verið til neinar upplýsingar um eðli veið­anna, hvernig menn stunda veiðarnar, þ.e.a.s. hversu marga daga á ári, hversu mikl­um fjármunum þeir eyða í þetta tóm­stunda­gaman sitt o.s.frv. Þessar upplýsingar eru til í nágrannalöndum okkar, t.d. á Norður­lönd­unum. Það er hins vegar ljóst að ekki er hægt að heimfæra þessar upp­lýsingar á Ísland þar sem þar er fjölbreytni veiðidýra minni og eðli veiðanna öðru vísi. Það er hins vegar mjög mikil­­vægt fyrir Skot­veiðifélag Íslands, og raun­ar stjórnvöld líka, að hafa haldgóðar upp­lýsing­ar um skotveiðar á Íslandi. Upplýs­ingar af þessu tagi eru stjórn SKOTVÍS nauð­syn­legar því að stjórnin er umsagnaraðili um ýmis mál er snerta skotveiðar og þarf því stjórnin oft að taka ákvarðanir sem eru umdeilanlegar. Þess vegna auðveldar það stjórn félagsins allar ákvarðanatökur að hafa upplýsingar um skoð­anir félagsmanna á hinum ýmsu málum. Þess vegna ákvað stjórn SKOTVÍS á síðast liðnu ári að efna til skoðana­könn­unar á meðal félags­manna um skotveiðar þeirra og skoðanir þeirra á ýmsum málum er tengjast skotveiðum. Við­horfs­könnunin var send 300 félagsmönnum og svöruðu 183, sem verður að teljast gott svar­hlut­fall þar sem könnunin var mjög víðtæk. Þátt­­takendur voru allir karlkyns.

Alþjóðlega mikilvægt fuglasvæði

Skotveiðifélag Íslands var sem kunn­­­ugt er á móti því að Eyja­bökk­­um yrði sökkt undir vatn. Félagið hafði enga skoðun á Kára­hnjúka­virkj­un eða byggingu álvers á Reyðarfirði. Ástæð­­an fyrir því að félagið var á móti eyði­leggingu Eyjabakkanna var vegna þess að þar er stærsti fellistaður heiða­gæsa í öllum heiminum. Allt rask á Eyja­­bakka­svæðinu hefði getað haft ófyrir­­sjáanlegar af­leið­ingar fyrir heiða­gæsa­stofninn. Það er nefni­lega svo að reynsl­an hefur kennt okkur, bæði hér heima og erlendis, að villtum dýrum staf­­ar mun meiri hætta af ýmsum verk­leg­um fram­kvæmd­­­um í nátt­úrunni og meng­un þeirra fremur en af veiðum áhuga­veiði­manna. Þess vegna ber okk­ur veiði­mönn­um að vera vel á verði svo yfir­völd, stofnanir og fyrirtæki grípi ekki til varhugaverðra aðgerða sem ógni tilvist veiðidýra og raunar allra dýra. Veiði­menn vilja að þeir dýra­stofnar sem veitt er úr séu sterkir og heilbrigðir því við viljum geta stund­að veiðar um ó­komin ár. Okkur ber að skila nátt­úrunni, og þar með stofn­um veiði­dýranna, til kom­andi kyn­slóða í ekki verra ástandi en við tók­um við þeim og þá helst í enn betra ástandi.