Æfingasvæði Skotreynar er opið í júlí og ágúst (til 26.) á mánudögum, þriðjudögum miðvikudögum og fimmtudögum frá kl. 18 til 22.  Ath. breytingar á opnunartíma eru auglýstar með fyrirvara ásamt því sem skerðing getur orðið á opnunartíma vegna móta á miðvikudögum.
 

Landssamtök um skynsamlega skotveiði

Landssamtök um skynsamlega skotveiði

Forsíða arrow Refa- og minkaveiðar
Greinar úr SKOTVÍS - tímariti Skotveiðifélags Íslands
Listin að veiða ref PDF Prenta Rafpóstur
Höfundur: Ritstjórn   
sunnudagur, 19 ágúst 2007

Rætt við Arnfinn Jónsson, refaskyttu

skotvis2007f.jpg Tófan hefur sennilega haft fasta búsetu hér á landi í 10.000 ár. Hún hefur því aðlagað sig einstaklega vel að íslenskri náttúru. Íslenski refurinn er um 2.5 - 4.5 kg. að þyngd. Læðan eign­ast um 5 yrðlinga að meðaltali. Ekki eru til neinar ábyggilegar upp­lýs­ing­ar um stærð íslenska refas­tofns­ins. Árlega eru veiddir um 5.500 refir hér á landi. Ekki er ósennilegt að í dag telji íslenski refastofninn um og yfir 12.000 dýr. Vanir veiðimenn telja þó að talsverður vöxtur hafi verið í stofn­inum undanfarin ár og því sé hann mun stærri en álitið er. Tófan á sér enga náttúrulega óvini aðra en mann­inn. Fljótlega eftir land­nám var farið að veiða refi hér á landi. Sauð­fjár­bændur hafa ávallt haft horn í síðu rebba. Árið 1295 voru samþykkt á Al­þingi lög þess efnis að sauð­fjár­bænd­um væri gert skylt að veiða refi. Í dag greiða sveitafélögin fyrir veidda refi. Þrátt fyrir mörg hundruð ára baráttu gegn refnum og að öllum hugsanlegum að­ferðum hafi verið beitt til að reyna að útrýma honum, hefur árangurinn ekki verið eins góður og menn hefðu viljað. Nú á dögum er að vísu ekki lengur talað um að útrýma refnum, heldur að halda stofninum í skefjum. Á Íslandi er fána veiðidýra fábrotin. Refa­­veið­ar geta verið spennandi og skemmti­legar. Skemmtilegast er að rekja spor refsins og veiða. Meðal þeirra veiðimanna sem náð hafa mikl­um árangri í þessum veiðum er Arn­finnur Jónsson, stjórnarmaður í Skotvís.

Lesa meira...
 
Í sigtinu - Minkur PDF Prenta Rafpóstur
Höfundur: Brynjólfur Brynjólfsson   
sunnudagur, 19 ágúst 2001

skotvis2001f.jpg Lýsing

Minkur (Mustela vison) er af ætt marða (Mustelidae), sem til­heyr­ir rándýraættbálknum (Carni­vora). Hann sver sig í ættina, líkams­bygg­ingin ein­kennist af löngum búk og stuttum fótum. Minkurinn er brúnn á lit en oftast með hvíta skellu á neðri kjálka og oft einnig á hálsi og milli fram- og afturfóta. Hann er upp­runninn í Norður-Ameríku og því oft kallaður ameríski minkurinn til að­grein­ingar frá hinum evrópska frænda sínum Mustela lutreola sem er nánast eins en þó minni í vexti og með fleiri hvítar skellur á feldi sínum.
Tegundin er að nokkru leyti að­löguð vatni, er með þrefalt þéttari vindhár en þurrlendisættingjar hennar, með vott af sundfiti milli tánna og kafar sér til fæðuöflunar, en sér þó verr í vatni en á þurrlendi. Otrar og selir eru dæmi um ættingja minks­ins sem sjá jafn vel í vatni og á þurrlendi. Lengsta köfun sem mælst hefur hjá villimink er 50 sek­úndur en algengast er að hann kafi í 5-15 sekúndur.
Minkurinn er straumlínulaga og það nýtist ágætlega til sunds en þó er vöxturinn talinn vera aðlögun að því að geta smogið inn um þröngar holur til að elta bráð sína.
Karldýrið í íslenska villi­minka­stofn­­inum er að jafnaði um 1200 grömm að þyngd, um helmingi þyngra en kvendýrið.

Lesa meira...
 
 
Joomla Templates by Joomlashack